Win Wenger en de grens tussen intelligent en gek

Win Wenger is een creativiteitsgoeroe van het inhoudelijke soort. Professor Wenger, nu met emeritaat, heeft 55 boeken gepubliceerd, met name over hoe wetenschappelijke ontdekkingen te doen en hoe te werken aan technische innovaties.

Mijn favoriete boek is ‘The Einstein Factor’ dat gaat over de vraag hoe je je eigen intelligentie kunt opvoeren. Het boek zit boordevol oefeningen om te spelen met je onderbewuste, bijv. door iets steeds weer los te laten en weer vast te pakken.

Win richt zich vooral op onderwijs en wetenschap. In 1970 startte hij het Project Renaissance, dat al meer dan 80 boeken en andere middelen op de markt bracht om leren makkelijker te maken en bij te dragen aan de kwaliteit van menselijke prestaties, mogelijkheden en ervaringen. Overtuigd van het feit dat mensen veel meer kunnen dan ze doen, is hij voortdurend op zoek naar manieren om die onvermoede kwaliteiten aan te boren en mensen te verleiden om zelf op zoek te gaan en ze ook in te zetten. Iedereen wil hij helpen om slimmer te worden en zoveel mogelijk gebruik te maken van waar ons brein toe in staat is.

Op Amazon krijgt zijn boek ‘De Einstein Factor’ goede, maar ook hele slechte recensies. Mijn ontmoetingen met hem maken het makkelijker hem te begrijpen. Het is heerlijk naar hem te luisteren, bij mij blijft dan veel meer hangen. Zoveel kennis en zoveel drive. Onder zijn persoonlijke invloed ben ik meer geneigd om zijn soms zeer vreemde oefeningen te doen.

Wat hij altijd verkondigt is om een aantekenboekje bij je te hebben en gedurende de dag aantekeningen te maken van ideeën die opduiken. In mijn gesprekken met hem haalt hij meerdere keren zijn boekje uit zijn zak om aantekeningen te maken. ‘Vanavond of morgen bestudeer ik mijn aantekeningen en beslis ik wat ermee te doen’. Nog steeds na een flinke wandeling op een eiland, met thee en appeltaart in een café, zie je Loes en mij dan ook altijd met een klein boekje de belangrijkste inzichten uit onze gesprekken noteren. Niet alles wat Win beweert spreekt me aan, maar het is vaak wel de moeite van het proberen waard.

Het is een echte genius. Een maffe denker, een onderzoeker buiten alle grenzen, creatief en serieus bezig met de body-mind-wetenschap. Niet geïnteresseerd in WAT, vooral in HOE je processen vormgeeft voor onderzoek en innovatie, voor slimmer omgaan met wat ons brein te bieden heeft. Soms lukt het en komt hij tot geniale werkwijzen, soms ook niet. Hij wil zich niet neerleggen bij de dagelijkse werkelijkheid. Overtuigd van het bijna onbeperkte kunnen van de mensheid, wil hij niet berusten in het soms teleurstellende niveau van onze prestaties. Als we meer en beter kunnen, dan moeten we geen genoegen nemen met minder en zoeken naar manieren om het beste in ons boven te brengen.